List do Stworzenia Prawie Idealnego (05.06.2007)
Piszę do Ciebie
człowieku prosty i pospolity
Piszę do Ciebie choć wiem
że nie potrafisz czytać
między wierszami
Piszę bo nie mogę mówić
do Ciebie tak byś zrozumiał
mówię uważniej i czyściej
człowieku poniżony
i zgarbiony niesprawiedliwością
odosobniony stereotypem
nie własnym wyborem
człowieku umierający
na liczne choroby współczesności
na które nie znaleziono lekarstwa
w samym Tobie
człowieku wiecznie spóźniony
i niedościgniony w uciekaniu
nienauczony zatrzymywania
wielkiej machiny
człowieku biedny z kieszenią pustą
tak pieniędzy
jak ludzkich uczuć
z głową pełną złudzeń
człowieku wyimaginowany
usterko w systemie
nie taki miałeś istnieć
5 czerwca 2007