Paulie Ney o poezji
Moim marzeniem jest: połączyć poezję z fotografią...
Pierwsze wiersze napisałam, mając 9 lat. Były to wierszyki o tematyce błahej - na miarę dziewięcioletniego dziecka - o Mikołaju, niegrzecznym drzewie w lesie, czy babcinych wypiekach. Do pisania powróciłam w 2002 roku. Lata podkochiwań się w rówieśnikach, podpatrywanie spacerujących wiosną i latem par zaowocowały kilkoma wierszami o tematyce miłosnej. Tego motywu trzymałam się właściwie do roku 2004. Później zrezygnowałam z tego rodzaju tematyki. Przekonana byłam, że wiersze nazbyt chwieją się na granicy banału.
W 2004 roku wraz ze zmianą środowiska oraz ugruntowaniem wartości moralnych, w wierszach zaczął pojawiać się bunt, obraz rozczarowania zastaną rzeczywistością. O miłości pisałam. Ale rzadziej i pod innym kątem.
Kolejne lata przyniosły więcej doświadczenia. Zabawy formą, budową utworów. Różnorodna tematyka. Chętnie powracałam do starszych wierszy, udoskonalając je. Z czasem przekonałam się też nieco do rymów. W dalszym ciągu jednak używam ich w pisaniu niechętnie. Preferuję wiersze wolne.
Publikację utworów zaczynałam na internetowych blogach oraz portalach poświęconych poezji. Zawiodłam się na tym sposobie upowszechniania z powodu kradzieży wierszy. Od 2007 roku głównym miejscem publikacji stała się moja strona internetowa poświęcona działalności artystycznej.
Z miłą chęcią obejrzałabym je w postaci tomiku poezji... Od realizacji tego marzenia dzieli mnie jednak brak wymaganych funduszy:-)