II

Deszcz uderza o lustro szyby
której wiatr każe rozdzielać krople
na dwoje czworo
nie można zatrzymać się
tu i teraz
kazać chwili trwać
już nie pora
by się zatrzymać
uśmiech dzielimy dziś
na dwoje czworo
roztrwaniając go
jak wiatr krople
deszcz oczyszcza
słońce nie budzi
już za późno
by promienie rozdzielać
na dwoje czworo
ulicami ludzie przechadzają się
złośliwie spiesząc się
troją się pięciorzą
osamotnieni w tłumie
z własnej chęci
nas dwoje
przegrodzonych ścianą życiorysów

Białystok, 20.05.2010